Reblogladıktan sonra profilinizdeki resme tıklayın, sonsuza kadar sıkılmazsınız derim ben.
OHA OLUM ÇOK GÜZEL LA BU…
hayatta hiçbir dost, insana kitaptan daha yakın diyil gerçekten.
ve bazı yazarlar nasılda yüreğimize dokunmayı başarabiliyor hiç anlamıyorum. nasıl bu kadar muazzam yazabiliyolar?
ben bu kitabın türkiye de çıkmasını nasıl bekliycem mesela ?
Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar.
Kimseye anlatılamaz bu dertler, çünkü herkes bunlara nadir ve acayip şeyler gözüyle bakarlar. Biri çıkar da bunları söyler ya da yazarsa, insanlar, yürürlükteki inançlara ve kendi akıllarına göre hem saygılı hem de alaycı bir gülüşle dinlerler bunları. Çünkü henüz çaresi de, devası da yok bu dertlerin. Tek ilaç şarap yardımıyla unutmaktır; afyonun ve uyuşturucu maddelerin sağladığı sahte uykudur. Ama ne yazıkk ki bu tür devalarında da etkileri geçicidir, acıyı kesecekleri yerde çok geçmeden daha da şiddetlendirirler.
Acaba bir gün bu mezafizik olguların, ruhtaki bu kendinden geçme halinde ve uykuyla uyanıklık arasında beliren gölgeler yansımasının sırrı anlaşılacak mı?

Belki de varlıklarından şüphe ettiğim bütün duygular içimde ama onları uyandıracak olanlar ortada yok. Ruhumdaki düğümler fazlasıyla sıkı. Kimsenin onları çözecek kadar ince tırnakları yok. Bense çoktan vazgeçtim tırnaklarımı uzatmaktan.
* Hakan GÜNDAY/Kinyas ve Kayra*
NE GÜZEL KİTAPTIN SEN. AMA NE GÜZEL KİTAPTIN.








